Saturday, Feb 23, 2008

Rain, A sad poem

(20 downloads)

Download this episode (3 min)   
One dark afternoon I found myself walking,
My hands shaking and head bowed down
A drop of water fell on my head,
I looked up the skies and many of them started to fall.

I decided not to run anymore
But walk and let all water shower upon my head
Not bothering to open my umbrella, I saw you walking
Ran after you and stared at you.

Everything started to move slow
Everything started to fade but us
I whispered your name under the rain
Said that everything would be fine until dawn breaks

My tears started to fall and run,
You didn't noticed it for rain swiped it away
Every time I look in your face it hurts me alot
Coz past flashes back every moment I had with you

I held your hands tight and placed it on my chest
Promised that as dawn breaks everything will be good
You remained silent and uncertain
I assured you things but you still didn't seemed fine.

The rain made our hands slippery and easier to let go
As I expected, in just a snap...you pulled out your hand
I asked, "Why?"
"I grew tired and weary waiting till dawn ends", you said.

I argued with you on why you didn't said so
Everything turned out harsh and painful
I fell down on the ground where water is madly gushing
It slaps as i fell down unknowingly and so empty.

I cried and yelled as hard as I could
Letting out every anger and emptiness i felt inside
Never will I fall in love again...never
I swore every words to myself and stamped it in my heart

Suddenly, every bright light I see disappeared
The rain stopped and everything went silent
I withdrew everything I felt, everything
"Okay...and cut," the director said.


hehehe...
© E.R. Alviz

Posted by E.R. at 12:10 PM |  MAKE A COMMENT  

Wednesday, Feb 20, 2008

Tapos Na

(22 downloads)

Download this episode (3 min)   
Hindi. Hindi ito tungkol sa graduation.

Naalala ko pa nung birthday party ko noong ako'y bata pa. Tuwang tuwa ako sa tuwing paplanuhin ng aking mga magulang ang bawat detalye ng aking kaarawan; mula sa pagkaing ihahain sa hapag hanggang sa regalo nila sa akin para sa araw na yun-- tinatanong pa nga nila ako kung anong gusto ko nun. Matagal tagal na rin ang lumipas mula noong naranasan ko ang pagkabata ko-- lahat nasusunod.

Sa pagbukas ng telon nagsisimula ang istorya sa isang pagtatanghal-- at tuwang tuwa ako sa tuwing bubukas ang ilaw ng teatro't hihilain pabukas ang pulang tela. Dito nagsisimula ang pag-galaw ng mga aktor. Ngunit kalaunan, ito'y magsasara rin at matatapos ang istorya.

Lahat ng bagay ay may simula at siyempre hindi naman natin maiaalis ang salitang katapusan pagkatapos gamitin ang nasabing salita. KATAPUSAN; ang salitang kinamumuhian ng maraming tao dahil sa maraming dahilan.

Iba-iba din naman ang uri ng pagtatapos ng isang bagay at alam kong kaya mo ring sabihin sakin kung anu-ano yon ngunit para hindi ka mahirapan-- eto: Masaya at Malungkot. Dapat nating aminin na mas marami ang naaalala nating malulungkot na pagtatapos kaysa sa masasaya. At patuloy pa rin natin itong hindi kinakalimutan hanggang sa ngayon. Marami ang nagsasabing, "Masasaya laman ang dapat mong alalahanin." Mali rin. Siguro dapat din nating alalahanin ang masasakit na pagwawakas ng kahapong lumipas. Bakit? Upang matuto tayong tumayo sa sarili nating paa at hindi na muling gawin ang pagkakamaling nakamit.

Mahirap mang sabihin ngunit OO, TAPOS NA. Kapag nagtapos ang isang bagay meron itong pagkakataong hindi na maibalik sa dati. Masakit ngunit kailangan na lang din nating tanggapin. Ako na naman siguro ang nasunod sa pagkakataong ito (maski hindi na ito tungkol sa birthday party) ngunit naniniwala akong mas makakabuti ito.

Tumayo. Ipagpatuloy ang lakad. At huwag MUNAng tumingin sa dinaanan. Maging matatag. Matuto. Huwag hihinto sa paglalakad. Yan ang natutunan ko.


Tapos na.

Posted by E.R. at 10:11 AM |  3 comments  

Wednesday, Feb 20, 2008

Daydream, A Poetry

(17 downloads)

Download this episode (54 sec)   
Sudden daydreams flashing.
Gushing wind sweeps my face
To endless cruise of joyride ecstasy,
Passenger's Seat's comfy sight
And staring blankly to your lovely face.
Nothing compares to every moment I spend
With carefree thoughts to you I swear,
Lingering under moonlight haze and weary trees
Of lousy night and quiet stills.
Wanting one day every dream will come
To veracity overcoming helpless fright,
Considering deeds of yesterday's longing
Until the end of road reaching forever.

Posted by E.R. at 8:43 AM |  MAKE A COMMENT  

My Profile

E.R.


View my complete profile


Links

Free Podcast Hosting

Archives

Feb 2008

Subscribe to podcast with iTunes
Subscribe to podcast with Google
Subscribe to podcast with Yahoo
Podcast RSS-channel

If you would like to advertise in this podcast, click here for more information.